Witaj w serwisie udarowcy.com.pl

Witamy, Gość
Nazwa użytkownika: Hasło: Zapamiętaj mnie

TEMAT: Życie bywa ulotne

Życie bywa ulotne 2015/12/26 17:22 #2914

  • Anonim
  • Anonim Avatar
Ostatnie chwile w domu torba już spakowana, łóżeczko przygotowane, kącik urządzony dla córeczki , z mężem już nie możemy się doczekać aż narodzi się nasza kruszynka. Termin już nadszedł a mała się na świat nie spieszy. Lekarze badają i uspokajają, że z dzieckiem i ze mną jest wszystko dobrze każą poczekać jeszcze tydzień i zgłosić się do szpitala. No nic jak mus to mus wracam do domu. Wreszcie nadszedł ten dzień zgłaszam się do szpitala, serce bije jak oszalałe, strach miesza się z radością. To już jutro jutro wywołają poród i powitam na świecie córeczkę. Jest rano, dzwonię do męża przyjeżdża, jest cały poród ze mną, po 10 h witamy na świecie nasz największy skarb. Jest taka kruchutka. Czuję dumę, dałam radę i trzymam w ramionach swoją ukochaną córeczkę. Wracam do domu. Wszystko jest ok. Dwa tyg od porodu dziwnie się czuję strasznie boli mnie głowa, nogi są strasznie nabrzmiałe, pytam lekarza czy to normalny stan rzeczy, każdy tłumaczy, że to poród, połóg ze jestem zdrowa. Dziwne samopoczucie nie mija, nasila się przez kolejne trzy dni. Kładę się spać strasznie zmęczona. Mąż czule opiekuje się mną i córką. Budzę się widzę w swoim mieszkaniu sanitariuszy i lekarza. Mówią coś do mnie, pytają o coś ja nie wiem co im odpowiadać. Mam w głowie pustkę. Nie wiem kim jestem. Każą mi schodzić po schodach. Słyszę dźwięk karetki. Znów tracę wszelką świadomość. Ocknęłam się może tym razem sobie przypomnę coś co się stało. Zadają pytania kim jestem, jak się nazywam, gdzie pracuję a ja im co na to nie wiem i nagle uświadamiam sobie, że nawet nie wiem kim jestem. Przerażające uczucie. Znów tracę przytomność po paru godzinach budzę się patrzę jestem podłączona pod sprzęt medyczny przy łóżku siostra z mężem zapłakani patrzą na mnie. Nigdy nie zapomnę tego widoku. I co dostrzegam ? Napis OIOM oddział leczenia udarów mózgu. Myślę przerażona ja taka młoda i udar a co dalej będę chodzić, mówić, będę samodzielna? Poznaję siostrę i męża chociaż coś. Lekarze pytają mnie czy wiem co się stało, mówię, że niewiele pamiętam. Pytają czy wiem, że mam dwutygodniową córeczkę wtedy czuję straszną tęsknotę jasne, że pamiętam ale chciałabym już bym z nią w domu. Lekarze mówią, że stan jest poważny, że okaże się w najbliższych dniach co dalej. Jestem załamana nawet nie mogę sama załatwić swoich potrzeb fizjologicznych czuję się z tym strasznie. Wokół starsi ludzie a w mojej głowie pytanie dlaczego ja mam dopiero 23 lata przecież to nie dotyka młodych ludzi. Lekarze mówią, że ledwo uszłam z życiem z dnia na dzień podupadam psychicznie, mimo, ze samodzielnie chodzę, panuję nad potrzebami fizjologicznymi, moja pamięć taka zła nie jest podupadam. Strasznie tęśknie za córką zastanawiam się jak dam sobie radę. Okazuje się, że zdiagnozowali też padaczkę zbyt wiele jak na mnie ale mam kogoś dla kogo muszę być silna. Mijają trzy tyg w szpitalu wreszcie dostaję wypis. Tabletki na stałe włączone w leczenie stałe kontrole u lekarzy ale to nic ważne, że mnie odratowali. Moment w którym zobaczyłam ponownie córeczkę i wzięłam ją w ramiona na zawsze zapamiętam. Niesamowite szczęście nie do opisania słowami. Dziś mija 9 miesiąc od tego zdarzenia leczę się z depresji poudarowej podobno to normalne, ze można wpaść w depresję. Zdarzają mi się wahania nastrojów, płacz z byle powodu, mam zaniżoną samoocenę ale każdego dnia cieszę się, że czuję się lepiej. Córka to moje największe szczęście i motywacja to dla niej mam siłę walczyć i dbać o siebie.
Administrator wyłączył możliwość publicznego pisania postów.

Kalendarz wydarzeń

Kwiecień 2017
P W Ś C Pt S N
1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30

Logowanie

Masz pytania?

Skontaktuj się z nami

biuro@udarowcy.com.pl
tel. +48 693 619 141
tel. +48 502 480 167

Załóż/Zapytaj o subkonto 1%,
tel. 604-756-386

Najnowsze dyskusje na forum

    • Anonim Avatar
    • cyberoko
    • Witam wszystkich, posiadam cyber oko zakupione w zeszłym roku dla chorego na SLA brata. Obecnie choroba wyklucza już posługiwanie się...
    • iwona.ochel@o2.pl Avatar
    • Ośrodek rehabilitacyjny
    • Dla osób szukających dobrej, prywatnej rehabilitacji polecam Centrum Norman z Koszalina! Do Centrum Norman przyjechałam z mężem,...

Najnowsze wydarzenia

Zdrowych i spokojnych świąt Wielkanonych

Zdrowych i spokojnych świąt Wielkanonych

Wesołych Świąt Wielkanocnych życzy Zarząd Stowarzyszenia Udarowcy - Liczy się wsparcie

Złoty OTIS 2017 dla Stowarzyszenia Udarowcy - Liczy się wsparcie

Złoty OTIS 2017 dla Stowarzyszenia Udarowcy - Licz…

MAMY ZŁOTEGO OTISA 2017 !!! 6 kwietnia odbyła się XIV Gala Nagrody Zaufania „Złoty OTIS”. Uroczystość odbyła się w pięknych wnętrzach Muzeum (..)

Warsztaty „Udar, uraz mózgu. Co dalej?”.

Warsztaty „Udar, uraz mózgu. Co dalej?”.

Pod patronatem Stowarzyszenia Udarowcy – Liczy się wsparcie w Poznaniu odbędzie się bezpłatny cykl warsztatów „Udar, uraz mózgu. Co dalej?”. (..)

Udar Mózgu jest jak POŻAR

Udar Mózgu jest jak POŻAR

27 października na Polu Mokotowskim w Warszawie, z inicjatywy Stowarzyszenia „Udarowcy – liczy się wsparcie”, odbyła się widowiskowa akcja r (..)

STOP UDAROM MÓZGU w Konstancinie

STOP UDAROM MÓZGU w Konstancinie

1 października 2016 odbyła się akcja STOP UDAROM MÓZGU w Konstancinie. Akcja w której po raz kolejny można było zbadać ciśnienie krwi, wykon (..)

Zapraszamy na piknik neurologiczny "Stop Udarom Mózgu"

Zapraszamy na piknik neurologiczny "Stop Udar…

Zapraszamy na piknik neurologiczny "Stop Udarom Mózgu" 01.10.2016 w Konstancinie odbędzie się I piknik neurologiczny "Stop Udarom Mózgu" or (..)

Losowe zdjęcia z galerii